Anadolu köylerinde “Kayış Atmak” diye bir ifade biçimi vardır. Ağır yüklü kağnı arabalarının zor yolculuğunda; gerektiği zamanlarda, boyundurukta bulunan kayış; güçlü öküzden yana atılır. Böylelikle zayıf...

        Öyle bir an gelir ki; söylenecek sözün kalmadığı, yazılacak tümcenin olmadığı andır o an. Ya da şairin dediği gibi; “kelimelerin kifayetsiz kaldığı…” Tarih 2 Temmuz 1993. Yer Sivas. Gözü dönmüş yobazların...

         “Demedim mi Haydar, Demedim mi Sana..” Seni kandırıyorlar Haydar; “Yarın Ölecekmişsin Gibi Ahret İçin Çalış..” diyor, yalan söylüyorlar Haydar; Meydanlarda atlarını daha rahat oynatmak için, bölüştükleri...

         8-10 yaşlarındaki çocuk büyük buğday çuvallarının üzerinde uyuya kalmıştı. Dedesiyle birlikte buğdaylarını öğütebilmek için su değirmenine ulaşmaları gerekiyordu, gece boyu yol kat etmişlerdi, yorgun...

        “Efkarlıyım, efkarlıyım. Elini ver nerde elin..” demişti şair. Efkarlı olmamak elde değil arkadaşım. İdeallerimizi, umutlarımızı, özlemlerimizi, geleceğimizi çalıyorlar. “Dünya” denilen bu koskocaman tiyatro...

         Saksağan kargagillerden, karnı beyaz, kanatları ve kuyruğu kül rengi, diğer yerleri parlak, kara, uzun kuyruklu bir kuştur. Saksağanın konumuzla bir ilgisi yoktur. Bir deyimden yola çıkarak, çağrıştırdığı konulara...