b. Türk İnkılâbı, eski düzeni yıkmayı, yerine yeri bir düzen kurmayı amaç bilir.

c. Türk İnkılâbı, fiilen sona eren Osmanlı İmparatorluğunu devirerek yerine, bağımsız ve modern bir devlet kurmak için yapılmıştır.

ç. Atatürk İnkılâpları, bir ıslahat değil, kökten değişmeyi kabul etmiştir. Kurtuluş Savaşı olarak başlamış, kurtuluştan sonra eski düzeni yıkarak, yerine yeni düzeni getirmiştir.

d. Bu İnkılâp, eski ve geçerliliğini kaybetmiş kurumları asrın icaplarına göre kökten temizleyerek, yepyeni bir sistem getirmiştir.

e. O Türk İnkılâbı, Pan-İslâmcılığa, Pan-Turancılığa dayanan bir vatan anlamı yerine, millî hudutlar içinde belirli bir vatan ilkesi kabul etmiştir.

f. Türk İnkılâbı, Türk toplumu içinde insanı değerlendiren, ona huzur ve saadet veren imkânları araştıran bir araç ve amaçtır.

g. Millet, Türk İnkılâbına göre siyasî, hukukî, sosyal ve tarihî bir gerçek olarak ele alınmış; millete bağlı olarak milliyetçilik de, ilmî açıdan değerlendirilmiştir.

Bağımsızlık: Türkiye Cumhuriyeti’nin temeli bağımsızlık üzerine kurulmuştur. “Ya İstiklâl Ya Ölüm!” Türk milletinin bağımsızlık parolasıdır. Türk bağımsızlığını korumak hepimizin görevidir.

Millî Egemenlik: 23 Nisan 1920′de Millî hükümet kurulurken “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir.” ilkesi benimsenmiştir. Bu ilke, Türkiye Cumhuriyeti’ni yaratmıştır.

Millî Birlik ve Beraberlik: Türk vatanı üstünde yaşayan insanlar birbirinin kardeşi sayılır. Kederde, kıvançta ve tasada bölünmez bir bütündür. Ancak millî birlik ve beraberlikle bütün güçlükleri yenebiliriz. Hepimiz Türkiye Cumhuriyeti’nin vatandaşlarıyız. Vatanımız hepimiz için azizdir.

Ülke bütünlüğü: Ülkemizin, içten ve dıştan gelecek tehlikelere karşı bütünlüğünü korumak hepimizin görevidir. Atalarımızın kanlarını vererek bize emanet ettikleri bu cennet vatanı korumak, bütünlüğünü sağlamak için, yeri geldiği zaman seve seve canımızı vermeliyiz.

Yurtta barış, dünyada barış : Dünya tarihinin en büyük askerlerinden ve komutanlarından biri olan ve büyük zaferler kazanan Atatürk, savaşı-sevmezdi; daima barış yanlısı idi, O’nun “Yurtta barış, dünyada barış” ilkesi, Türk siyasetinin temelini oluşturur. Türk Devleti, bu ilke ile dışta barışın en güçlü savunucusu olmuş, içte halkın huzur ve güvenini sağlamıştır.

Çağdaşçılık: Türk İnkılâbı, bir bütün olarak milletin isteklerinden ihtiyaçlarından esinlenmiş; akılcı ve bilimsel yollarla Türk milletini çağdaş uygarlığa yükseltecek, ileri ve dinamik yönü ile çağdaşçılık ilkesine bağlı olarak devam edecektir.

Bunun için, İnkılâpçılık, Atatürk’ün yaptığı inkılâpları çağdaş şartlar içinde geliştirmek, ilerletmek, yüceltmek, onlara yenilerini katmak demektir.

“Yaptığımız ve yapmakta olduğumuz inkılâpların gayesi, Türkiye Cumhuriyeti halkını tamamen modern ve bütün anlam ve biçimiyle uygar bir toplum haline getirmektir. İnkılâbımızın asıl hedefi budur. Bu gerçeği kabul etmeyen zihniyetleri darmadağın etmek zorunludur.”

(Atatürk, 1925, kurtuluş ve Sonrası, A.Doğan, s.165)

Yüce Allah Kur’an-ı Kerim’de “Dinde rahiplik yoktur, dinde zorlama yoktur” “Benim dinim bana, seninki sana” buyurmuştur. İşte, Lâiklik bu anlayışla, Allah’a, tek başına gönül rahatlığı ile yönelmeyi gerçekleştirmiştir.

Devlet, dünya ihtiyaçlarına hizmet eder ve cevap verir. Din ise, fertlerin ruhî ihtiyaçlarına hizmet eden mukaddes bir varlıktır.

Gerçekte Lâiklik, din düşmanlığı ve aleyhtarlığı değil, aksine din duygusuna saygılı, vicdan hürriyetini sağlayan bir ilkedir. Lâiklik, Modern devleti belirten bir özellik; uygar yaşayışın bir şartıdır. Devletin dini olması, ayrı dinlere mensup veya inanmayan vatandaşların kanun önünde eşitliği prensibine ters düşer. Hukuk devleti fikri, mevcut dinlerden, birinin üstün tutulması fikri ile bağdaşamaz.

“Din, Allah ile kul arasındaki bağlılıktır. Softa sınıfın din simsarlığına müsaade edilmemelidir. Dinden maddî çıkar temin edenler iğrenç kimselerdir. İşte biz, bu vaziyete karşıyız ve buna müsaade etmiyoruz.”

(Atatürk’ün Hususiyetleri-Kılıç Ali, s.116)

“Biz, doğrudan doğruya milliyetperveriz, Türk milliyetçisiyiz. Cumhuriyetimizin dayanağı Türk toplumudur. Bu toplumun fertleri ne kadar Türk kültürü ile dolu olursa, o topluma dayanan Cumhuriyet de o kadar kuvvetli olur.

Atatürk (İlköğretim, cilt: 4, s.6)

Atatürk, Cumhuriyet yönetimini sarsacak, onun yıkılmasına veya tekrar padişahlık dönemine yol açacak, bütün tehlikelere karşı, Cumhuriyetçilik ilkesini getirmiştir.

“Türk Ulusu’nun yaradılışına ve karakterine en uygun idare, cumhuriyet idaresidir.”

(Nutuk, Cilt 3, s.75)

2. Milliyetçilik

3. Halkçılık

4. Lâiklik

5. Devletçilik

6. İnkılâpçılıktır.

Bu ilkeler, bir bütünü oluşturan ve ortak özellikleri bulunan ilkelerdir. Atatürk ilkeleri, Türk toplumunun ihtiyaçlarından doğduğundan, bunlarda baskı, taklitçilik veya özenti yoktur. Bu ilkeleri sözlük anlamıyla tanımlayamayız. Bunlar, Atatürk tarafından hem sözle, hem de uygulama ile belirlenmiştirler. Bu ilkeler, bir bütünü oluşturan unsurlardır. Bunların sağladığı uyum ve bütünlük, Atatürkçülük (Kemalizm) dediğimiz yeni dünya görüşünü oluşturur.