Cumhuriyet Yazarı Işıl ÖZGENTÜRK’e Yanıt

“Bir ülkenin gelişmişlik ve uygarlık düzeyi o ülkenin hayvanlara davranış biçimi ile ölçülür”

GANDHI

Sn. Özgentürk,

Neye şaşırdınız onu anlayamadım..?  Gaflete düşerek yazdığınızı yazıyı bir talihsizlik olarak değerlendiriyorum.

Bir konu hakkında yazı yazabilmek yada fikirleri sunabilmek için o konu hakkında öncelikle bilgi sahibi olmak gerekir.

Dolayısıyla da bir barınak gezmiş dolaşmış, bilgilenmiş, sokaklarda ki canlarımızın ne kadar zor şartlarda yaşamaya çalıştıkları hakkında bilgi, yine sokak canlarımızın karşılaştığı zulümlere şahit olunmuş gerekir.

Çocuklar… Şimdiki zamane canavar çocuklar… Özellikle varoş, kırsal kesimdeki çocukların yavru kedilere, yavru köpeklere yaptıkları işkencelerden bir habersizsiniz anlaşılan. Bir yavru kedinin anüsüne ince tahta sopa sokularak ateşe verildiğini yada yavru bir köpeğin makasla yada bıçakla kulaklarının ve kuyruğunun çocuklar tarafından kesildiğini görmediniz yada şahit olmadınız belikli… Bu canların korkulara ve yaşadıkları travmalara ne dersiniz? Canlarımızın barınaklarda gazeteler üzerinde, steril olmayan ortamlarda, genç, yeni mezun, tecrübesiz veterinerlerce hangi şartlarda kısırlaştırıldığını, Acılar içerisinde inleyerek anesteziden uyanmaya çalıştıklarını tabi şansı varsa… biliyor musunuz? Gerdirme denilen boyunlarına geçirilen iğrenç aletle nasıl çekiştirilerek can haraş bağırtılarak canların nasıl götürüldüğünü biliyor musunuz? Ya da toplana yavru köpeklerin havasız, hücre gibi araçlara top gibi fırlatılarak köşeye atıldığını biliyor musunuz?? Dayanılır gibi değil… Biliyor musunuz??? At arabalarına koşulan, açık kocaman yaraları varken, kemikleri sayılırcasına zayıfken aç susuz bırakılan atlara ne demeli?

İnsan haklarından bahsetmeyiniz.. Hangi insan hakları..? İnsan haklarının olabilmesi için önce insan olmak ve insan gibi yaşamak lazım. İnsanlar üstelik kendi haklarını koruyabilir öyle değil mi? Akılları var çünkü..! Sokak ve barınaklarda ki canlar öyle mi? Onların koruyanı, seveni yok hayvan korumacılar dışında..!! Ağızları olup dilleri olmayan bu canları korumak, kol kanat germek bizlerin görevidir. Çünkü onlar buna muhtaç canlar.

Ebeveynler çocuklarını sokaklardaki her şeyden korumalı. Sokaklarda ki tehlikeler sokak hayvanları değil. Tehlike yine diğer insanlardan gelebilecek tehlikeler. Özellikle küçük çocukların sokaklarda başlarına büyük olmadan yalnız başına ne işi var?

İnsanın kayıtsız şartsız bir canlıyı sevmesi egosuyla ilgili değildir. Tamamıyla sahip olduğu erdemlere, vicdana ve merhamete bağlı bir şeydir.

Birazcık açın gözlerinizi.,.. ufkunuzu genişletin.. bencil olmayın… yere bakarak yürümeyin çünkü sokak canları uluorta yerlere dışkılarını yapmazlar.. Köpek kakasına basmayayım diye bu art düşünceyle yürüyeceğinize, sağınıza solunuza bakın. Bir canlının size muhtaç, yardımınıza desteğinize ihtiyacı var mı diye etrafınıza bakarak yürüyünüz. Bir başını okşayın, bir kap su verin, iki lokma yiyecek verin.. Eminim ki abartılı egonuzdan kurtularak gerçek mutluluk ve huzura kavuşacaksınız.

Emin olun.

Bu millet sokak canları ile yaşamasını eminde sonunda öğrenecek..!! BAŞKA YOLU YOK !

Esra LİCELİ

Hayvan Korumacı ve Hayvan Hakları Savunucusu