Profesyonel..

Bugün izin verirseniz birkaç tanımla başlamak istiyorum…Profesyonel; bir işi kazanç sağlamak amacıyla yapan kimse. (Amatör karşıtı) kısaca bu biçimde tanımlanır. “Profesyonel boksörden, antrenman bahanesiyle senin karşında dayak yemek işime gelmiyor” demiş, Nazım Hikmet. Profesyonel; alanında ustalaşmış, uzmanlaşmış kişidir…

Kişi yaptığı işten para alıyor, ekmeğini kazanıyor ise; işine özen gösterecek, daha iyisini, en iyisini yapmaya çalışacak, mesleğinde yükselmek isteyecektir. Doğru olanı, olağan olanı da budur.

Hobi; bireyin normal yaşamında yapması gereken zorunlu olduğu (meslek, okul v.b.) şeylerin dışında; mutluluk veren işlerle uğraşmasıdır.

Amatör; Latince seven kimse sözcüğünden türemiştir. Amatör’ ün sözlük anlamı ise; bir şeye hevesi olan ve onu hararetle arayan kimsedir. Amatör salt zevk için, kendisini mutlu edebilmek için herhangi bir alan ya da alanlarda uğraş verir…

Amatör; işin içinde geçim derdi, zorunlu gereksinimlerini giderme sorunu ve zorunluluğu olmadığı için yaptığı işte profesyonel kadar dikkatli ve özenli değildir…

Buraya değin profesyonel’ i, hobi’ yi ve amatör’ ü anlatmaya, aktarmaya çalıştık. Şimdi gelelim asıl anlatmak istediğimiz konuya…

Bizim gibi ülkelerin en önemli, can alıcı sorunu “örgütlenmektir”. Sağlıklı örgütlenemeyen toplumların sorunları, sıkıntıları çoğalarak, katlanarak, çetrefilleşerek büyür, büyür, büyür…İçinde bulunduğumuz nokta da bunun net bir göstergesidir…

Profesyonellerin işini amatörler yapmaya kalkışırsa ya da zorunlu olarak yapmamız gereken işlere herhangi bir “hobi” gibi yaklaşırsak böyle olur… “Her şeyi bilirim, ne iş olsa anlarım, bir başkasının yaptığı işi ben de yaparım” mantığı…

Bizim köylü Kenan; evlerinin bahçe duvarını örüyormuş. Öğle yemeği arasında yağmur başlamış. Kenan’ nın anası; “Kenan; bu duvar yamuk duruyor, yıkılacak gibi” deyince, Kenan; “Ana, ben de biliyorum yıkılacak, yıkılacak ta hiç olmazsa yemeğimi yiyene kadar dayanabilse” demiş…

Kenan kendisinin duvarcı ustası olduğunu iddia etmiyor; ancak birileri amatör bile olamadan, amatör ruhu taşımadan profesyonellerin işini yapmaya kalkışıyor; önemli alanlarda, en duyarlı noktalarda yönetimlere talip oluyor yani kara bulutlar gibi çöküyor, çörekleniyor, günümüzü, geleceğimizi karartıyorlar…

Biz de kuzu kuzu izliyoruz, bütün olup bitenleri…”Kral çıplak” diyenlere kızıyor birileri…”Sus, sen kraldan daha mı iyi bileceksin” diye de azarlıyorlar üstelik…

Sizi gidi kraldan çok kralcılar sizi…

Cafer ESEN

esen-cafer@hotmail.com

06 Temmuz 2010