Nedir

Ana, Nazım Hikmet RAN

Mayıs 9, 2010 | Kategori: Şiirler

Kan ter içinde gece,

Kan ter içinde her yanım,

Her yanım bu gece vurgun içinde,

Kurşun yemişim, sürgün yemişim,

Bu sana ilk gelişim,

Vur emriyle düşmüşüm kapına,

Düşmüşüm kucağına, bu yara sıcak ana,

Yok elimde bir demet menekşe,

Yok elimde sevdiğin gül şekeri,

Yok işte sana bir şey,

Bilmem ki ne demeli,

Bir tek ağır yaralı özlemim,

Ve birtek gözlerine sürdüğün gözlerim,

Anne benim, aç kapıyı,

Oğulcuğun, küçük tavşanın, körolmayasıcağın,

Ölmeyesin, bitmeyesin,

Yürekyarısı gitmeyesin dediğin,

Anne benim, aç kapıyı,

İşte geldim, işte bu sana ilk gelişim,

Hep senin için gökyüzünde bir evimiz olsun isterdim,

Hep senin için bulutları isterdim,

Ellerimi açtırıp dua ettirirken,

O küçük evimizde sokulurken göğsüne her gece,

Hani her gece sorduğumda,

Anne babam nerde,

Nerde kuşların dilinden anlayan adam,

Ve menekşelerle konuşan adam,

Nerde anne…

Ve sen bastırıp bağrının kızılca kıyametine acını,

Gelecek oğul, sen uyu şimdi,

Baban gelecek bir yağmur gibi yağmurla,

Rahmete boğacak yoksulluğumuzu derken,

Ben uyur, düşümde,

Senin için bir ev görürdüm gökyüzünde,

Sen, babam, ben ve melekler,

Ve melekler anne,

Anne melekler,

Önce babam sonra onlar terkettiler gecelerimizi,

Ben de çekip gittiğimde,

Yani oğulcuğun yani yürek yarın,

İçinden geçen şarkın gittiğinde,

Sen nasıl yaşadın anne,

Kan ter içinde gece,

Kan ter içinde her yanım,

Her yanım bu gece vurgun içinde,

Kurşun yemişim, sürgün yemişim,

Bu sana ilk gelişim,

Vur emriyle düşmüşüm kapına,

Düşmüşüm kucağına, bu yara sıcak ana,

Vakit yok artık,

İstersen kalayım böylece,

Ama bir kere öpseydim elinden,

Ama bir kere sürseydim gözlerimi gözlerine yeniden,

Yok elimde bir demet menekşe,

Yok elimde sevdiğin gül şekeri,

Yok işte sana bir şey,

Bilmem ki ne demeli,

Bir tek ağır yaralı özlemim,

Ve birtek gözlerine sürdüğün gözlerim,

Anne benim, aç kapıyı,

Oğulcuğun, küçük tavşanın, körolmayasıcağın,

Ölmeyesin, bitmeyesin,

Yürekyarısı gitmeyesin dediğin,

Anne benim, aç kapıyı,

İşte geldim, işte bu sana son gelişim,

Üzülme, kapanıyor diye gözlerim,

İşte gidiyorum vakit doldu,

İşte kapanıyor gözlerim kapının önünde,

Öğrettiğin gibi ellerimi kaldırıp gökyüzüne,

Ve eğip başımı önüme dua ediyorum,

Üzülme anne, vakit doldu,

İşte şimdi bir oğlun oldu,

Bir oğlun oldu anne,

Kan ter içinde gece,

Kan ter içinde heryan

Nazım Hikmet RAN

Nazım Hikmet RAN

Yorum Ekle



Yazar Hakkında

Cumhuriyetin temel ilkelerine bağlı, her yönüyle bağımsız, kendi insanları ile barışık bir ülkede yaşama özlemini taşıyan bir yurtsever.

Arşiv Takvimi

Mayıs 2010
Pts Sal Çar Per Cum Cts Paz
« Nis   Haz »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Eski Yazılar