Nedir

Ermenilerin Kışkırtılması ve Kurulan Ermeni Cemiyetleri (6)

Nisan 18, 2010 | Kategori: Ermeni Meselesi

Osmanlı Devleti’nin zayıfladığı 19. yüzyılın son çeyreğinden itibaren, özellikle yabancı devletler, Osmanlı Devleti’ne karşı sürdürdükleri politikalarının bir parçası olarak Ermenileri tahrik etmeye ve onları dini, siyasi ve ekonomik menfaatleri doğrultusunda kullanmaya başladılar. Avrupa devletlerinin takip ettikleri bu politika, “Şark Meselesi” olarak adlandırılmıştır.

Şark Meselesi, Avrupa devletlerinin Osmanlı idaresindeki Hıristiyanların haklarını korumak iddiası ile Osmanlı topraklarını parçalayarak, aralarında bölüşmeyi ifade eder. Bu güçlerin Osmanlı Hıristiyanları için sırasıyla imtiyaz, özerklik ve bağımsızlık istemeleri âdeta değişmez bir politika olmuştur. Bu devletlerden Rusya, (1774) Küçük Kaynarca Antlaşması ile Osmanlı Ortodoksları üzerine söz sahibi oldu. 1789 Fransız İhtilalinden sonra yayılan milliyetçilik akımları, bazı Avrupa devletleri tarafından Osmanlı Devleti’ni yıkmak için Hıristiyanlara telkin edildi. Çok geçmeden ilk isyanı Sırplar başlattı. Osmanlı Devleti’nden bağımsızlığını kazanan ilk Hıristiyan topluluk ise 1829′da Yunanlılar oldu. 93 Harbi de (l 877 Türk-Rus Savaşı), Osmanlı Devleti’nin mağlubiyeti ile sonuçlanınca Balkan Hıristiyanları Romanya, Sırbistan ve Karadağ bağımsızlıklarını kazanmış oldular. Şimdi de, sıra Anadolu Hıristiyanlarına gelmişti.

Emperyalist güçler bu kez de Anadolu Hıristiyanlarından Ermenileri seçtiler. Böyle bir konuyu kendi çıkarları doğrultusunda istismar eden devletlerin başında ise Fransa, Rusya, İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri geliyordu.

19. yy.ın ikinci yarısından itibaren Avrupa ülkeleri, bunca yıl ilgilenmedikleri Ermenileri, Osmanlı Devletine karşı himayelerinde kurulacak bir Ermeni Devletiyle kışkırtmayı uygun buldular.

Rusya ile İngiltere arasındaki rekabet, Ermeni konusunu, devletlerarası bir hüviyete sokmuş oldu. Bu durumdan cesaretlenen bazı Ermeniler de harekete geçerek yurt içinde ve dışında ihtilâlci Ermeni partileri ve dernekleri kurmaya başladılar. Başlangıçta hayır işlemek amacıyla kurulan bu dernekler, kısa süre sonra Ermenistan kurma hayali ile birer tedhiş yuvası haline dönüştüler.

Ermenilerin koruyucusu görülen Kafkasya Genel Valisi Galitsin ‘in Çar’a sunduğu 1898 yılına ait raporunda, Ermenilerin tek hedeflerinin bağımsız devlet kurmak, okul ve dini müesseselerini açmak ve idare etmek olduğunu bildirerek, “Bunlar Rusya için fesat yuvası haline gelmiştir. Ermeni Hayır Derneklerinin hayır islerine değil, siyasetle uğraşıyor”  tespitinden sonra, Ermeni Okulları Ruslarca kapatıldı.

1860 yılında sosyal amaçlı Van, Muş, Erzurum ve İstanbul’da kurulan Ermeni Cemiyetlerinin, 1878′den sonra ihtilalci bir role soyunduğunu göreceğiz.

Osmanlı Ermenilerini, içeride kurulan komiteler yoluyla devlete karşı harekete geçirmek mümkün olmayınca, bu kez Rus Ermenilerine Osmanlı toprakları dışında komiteler kurdurulması yoluna gidilmiştir.

1870′ten itibaren Doğu Anadolu’da Ermeni devleti kurma hayali ile bir takım terör yuvaları, dernekler ve komiteler kurulmaya başlanmıştı. Van’da “Kara Haç” ve “Armenakan”, Erzurum’da “Vatan Koruyucuları” adlı komiteler kuruldu. Doğu’da kurulan bir çok dernek sonradan birleşerek “Ermenilerin Birleşik Cemiyeti”ni kurmuşlardır. 1887′de Cenevre’de sosyalist eğilimli Hınçak; 1890′da ise Tiflis’te terör, isyan ve bağımsızlık yanlısı Taşnak Komiteleri ortaya çıkmış ve bu komitelere, “Anadolu topraklarının ve Osmanlı Ermenilerinin kurtarılması” hedef olarak gösterilmiştir.

İhtilalci siyasi parti olarak ilk kurulan “Armenakan Partisi” dir. Bu örgütlerin kuruluşunu ve yaptıkları kanlı eylemleri aşağıdaki sütunlarda inceleyeceğiz.

Ermeni2

Kaynak : Sözde Ermeni Soykırımının Gerçek Yüzü

Ahmet GÜREL

Yorum Ekle



Yazar Hakkında

Cumhuriyetin temel ilkelerine bağlı, her yönüyle bağımsız, kendi insanları ile barışık bir ülkede yaşama özlemini taşıyan bir yurtsever.

Arşiv Takvimi

Nisan 2010
Pts Sal Çar Per Cum Cts Paz
« Mar   May »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Eski Yazılar