Olacağı Buydu

Önce sakallarını kestiler. Takkelerini çıkardılar, şalvarlarından kurtulup takım elbise giydiler, kravat taktılar. Çağdışı fikirleriyle çağdaş görünüme büründüler…

Oturdukları makamlara gelebilmek, orada bulunan sınırsız olanaklardan yararlanabilmek için (istemeseler de) bunları yapmak zorunda kaldılar…

O “malum” gömleklerini çıkardıklarını söyleseler de kanmayın. Böylesi köhne bir anlayış paslanmış çiviye benzer, çıkartamazsınız öyle ha deyince; gömlek çıkarır, ceket değiştirir gibi fikirler, düşünceler, anlayışlar çıkarılamaz, değiştirilemez…

Ne diyordu zat-ı şahaneleri;

“Minareler süngü, kubbeler miğfer

Camiler kışlamız, müminler asker

Bu ilahi ordu dinimi bekler

Allahu ekber, Allahu ekber…”

Böyle bir şiiri okuyacak kadar kendini kaptırmış bir kişinin gömlek değiştiriri gibi düşünce değiştireceğine inanıyor musunuz..? Salt kendilerini meşru göstermek, olağan göstermek için günümüz giysilerini kullanıyorlar. Ama badem bıyıklarından ve gümüş yüzüklerinden asla vazgeçmiyorlar. Kendilerine özgü kısa görüşmeleri, selamlaşma biçimleri, iletişimleri aynı…

Her ne kadar “biz değiştik” deseler de zaman zaman aralarından patlak verenler oluyor. Böyle durumlarda; “bizde böylesi fikirlere yer yok, o kişinin kendisini bağlar” diyerek işin içinden sıyrılmaya çalışıyorlar.

Milletvekillerinden birisi; “biz bir kere tökezirsek (tökezlersek demek istiyor) bu Ergenekoncular bizi mahveder, 40 yıldır onlar bizi fişledi şimdi sıra bizde, biz onları fişleyeceğiz” diyor, diğeri ise kendileri gibi düşünmeyenlere “kanı bozuk” diyebilecek denli ileri gidebiliyordu…

Kısacası bunların ki aldatmaca-kandırmaca-yutturmaca; bunun böyle olduğunu anlatmak için uzun uzun konuşmaya, yazmaya gerek yok. Çok basit bir örnek vereyim.

“Bugün sağlıksız atölyelerde sigortasız, aç, susuz, 18 saat köle gibi çalıştırılan binlerce başörtülü kızımızın mağduriyetini göz ardı edip; sorunu hep Üniversite-Türban ikileminde tartışmıyorlar mı..? Demek ki amaçları türban sorununu çözmek değil, ondan siyasi rant sağlamak istiyorlar…” (Soner YALÇIN’ ın Bu dinciler O Müslümanlara benzemiyor adlı kitabından)”

Gerici sağ böyle. Irkçı sağın onlardan geri kalır yanı var mı, yok. Eninde sonunda bir noktada buluşuyorlar… Zaman zaman zıtlaşsalar da biri diğerinin gericiliğinden; öteki berikinin ırkçılığından geri kalmıyor. Kafalarında çizdikleri yol  üç aşağı beş yukarı aynı. Hitap ettikleri alanlar hemen hemen ortak. O nedenle ara sıra kapışıyorlar…

Gelelim bize, bizdeki soruna. Mustafa Kemal ve Arkadaşlarının güç koşullarda, uzun bir kurtuluş mücadelesi sonucu kurdukları Cumhuriyeti beğenmeyen, aydınlanma devrimini yok sayan ve hangi akla hizmet ettiği belli olmayanlara…

Kendi gölgesiyle bile kavgalı, her şeye muhalif, sekter mi sekter hatta “sol” da olduğunu zanneden, kendisini “solcu” diye tanımlayanların birlikteliğin bileşkesini bir türlü bulamamaları sonucu bu hallere düştük…Onlara sorarsanız adımları vakur, kendileri mağrur, yürüyüşleri dünyanın en ünlü aktörleri gibi eşsiz, yaşamları gizemli, yarınları bir “devrim” kadar aydınlık…

Ya ilgisizler, ihtiras içerisindeki aç gözlü benciller, ot gibi, bir sürüngen gibi yaşayan kişiliksizler…Üstelik beni, seni, bizi hepimizi kendilerine benzetmeye çalışan zibidiler; onlara ne demeli…

Ee sonunda olacağı buydu…!

Cafer ESEN

01 Mart 2010

esen-cafer@hotmail.com