Yolculuk, Şiir

Yolculuk başladı kandan acı.
Yine de belirsizliğe cesaretli.
Sonrası…
Müzik bitmez,birikir duygu,damlar geçmiş.
Hüzün katrana dönüşür,birikir vücuda.
Sonra…
Topraksız yalnızlık,uçurumlu çığlıklar duyulur,
Hüzünlerini unutan dünya duymaz,uyur.
Vücut yerçekimini kaybeder,
İleri geri kımıldayamaz adımlar.
Bir bulut kaplar,kararır….kararır…
Kalbini susturacak vakit yoktur,
Kendi iççelişkileriyle uyur.

Hüseyin ÇEVİRGEN