Artık Gerek Yok

İyilik yapsan bir türlü

Yapmazsan iki türlü

Bir gün Bornova’da

Arabamla Otobüs Durağının

Önünden geçerken

Bir bayanın aniden bayılıp

Yere yığıldığını gördüm.

Birden  ayağım frene gitti.

Eşim de yanımda

İndim hemen .

Yere düşenin yanında

Bir erkek vardı.

Buyurun hastaneye bırakayım dedim.

Adam bana ters ters baktı…

Size ne dedi…

Beyefendi buradan geçiyordum.

Gördüm yardım edeyim dedim.

Neyse olur dedi.

Geçerken Ege Üniversitesine bıraktım.

Nerdeyse beni dövecekti.

Yine bir gün ,

Apartmanda bir ses

Dannnnk  diye !

Koştum hemen,

Baktım ki

En üst katta oturan

Hasan Yılmaz

Adındaki şahıs

Düşmüş başını vurmuş.

Girişte kan revan

İçinde.

8 dairelik apartmanda

Ne oldu diyen yok.

Kapısını aralayan yok.

Hemen ambulans.

Yeşilyurt devlet hastanesine

Kaldırdık.

Yakınlarını çağırıp teslim ettikten

Sonra evimize döndük.

Hasan amca eve döndü.

Ama bir hafta sonra vefat etti.

Ailesinden bir kişi

Teşekkür bile etmedi.

Yine bir gün ben evimin

Kapısının önünde

Hava güzel çay içiyorum.

Sabah vakti

Karşı bahçede  bir işçi kan ter içinde…

Ağaç buduyor.

İçerden bir bardak çay

Aldım.

Buyurun bir çay için yorulmuşsunuzdur.

Dedim.

Beyefendi ben sizi

Tanımıyorum.

Neden bana çay veriyorsunuz  dedi ?

Gelde izah et.

Artık içimiz fesatla dolmuş.

Yok bundan sonra iyilik falan.

Yapsan bir türlü.

Yapmazsan

Ne bileyim?

Elimizde değil büyüklerimizden öyle

Gördük.

Artık gerek yok…

OLMUYOR AZİZ AĞBİ OLMUYOR

Taşıma suyuyla değirmen dönmüyor.

Arsenikli su içirdin.

Eyvallah dedik.

Metroyu bitiremedin .

Bağrımıza taş bastık.

Okulun birine otobüs istedik.

Duymadın.

Her tarafı su bastı.

Ne diyelim !!!

Hep senin arkandan geldik.

Seni yücelttik.

Ama hep ben yaptım dedin.

Hadi hayırlısı !

Bırakıyoruz artık seni.

Dertlerinle baş başa.

Kolay gelsin

09 Şubat 2010