Bülent Hoca’nın Karabaş’ı

KARABAŞ

İki metre kar

Fırtına tipi

Baykuş ötüyor çatıda

Kepenkler gacır gucur

Kitap okuyorum.

Odun sobası şahane

Gaz lambası yanıyor

Kapı çalıyor tak tak

İki kez

Kim o diyorum cevap yok.

Açmıyorum kapıyı

Dağ başında yanlış duydum diyorum.

Uzanıyorum

Pencerenin dibinde dışarıdan sesler geliyor.

Vahşi hayvan sesine benziyor.

Aradan 5 dakika sonra

Kapı çalıyor iki kez

Tak tak…

Kimo diyorum cevap yok.

Korku giriyor içime

Soğuk soğuk terlemeye başlıyorum.

Odaya geçip tilki gibi kulaklarımı dikiyorum.

Yine pencere dibinden ses

Sanki birisi boğazlanıyor gibi.

Pancuru pencereyi açmaya korkuyorum.

Ne olduğunu kestiremiyorum.

Lojman köy dışında

Aradan kısa bir zaman sonra

Yine kapı çalıyor.

İki kez tak tak.

Dayanamıyorum ne olacak sa olsun diyorum.

Mutfaktan et bıçağını alıyorum.

Odaya geçiyorum .

Yine aynı sesler.

Hemen dış kapının arkasına geçiyorum.

Kapının çalmasını bekliyorum.

Çaldığı  an  hemen açıp

Ne olduğunu öğrenmek istiyorum.

Birde kapının arkasında duran sopayı alıyorum.

Ve kapı çalıyor.

Sürgüyü hızla çekip

Bıçakla ani hareket yapıyorum

Karşımda kimseyi görmüyorum.

Gözlerim aşağı doğru kayıyor

Arka ayakları üzerine dikilmiş

Ön ayaklarıyla kapıyı çalan

Okulun KARABAŞ adındaki

Köpeğini görüyorum.

İçime su serpiliyor

Rahatlıyorum.

Hava çok soğuk KARABAŞ kepenlerin arasından sızan ışığa geliyormuş. Soğuktan

havlayamıyor. Garip sesler çıkarıyormuş. Öğrencilerden kapı

çalındığında kapının açıldığını gözlemiş. Kapıyı çalıyor. Acıkmış üşümüş

İçeri alıyorum. Karnını doyuruyorum. Sabaha kadar koridorda misafir

ediyorum. O da bende rahat bir uyku çekiyoruz.

Bülent ŞERMET