Karabaş’ın Bülent Hoca’ya Vefası
Aralık 6, 2009 | Kategori: Bülent ŞERMET
MAAŞ GÜNLERİ
Bankamatikler kartlar daha çıkmadan önce mutemetler
tarafından ayın birinde nakit dağıtılırdı maaşlar.
Köy öğretmenleri de ayın birini takip eden
Cuma günleri ilçeye maaşlarını almaya gider.
İhtiyaçlarını temin ederlerdi.
O Cuma günü izinli sayılırlardı.
Ayda bir gün.
Yani tüm köyde görev yapan öğretmenler o gün ilçede
buluşurdu.
Biz komşu köy öğretmenleriyle samimi olmuştuk.
Dokuz on kişiydik.
İlçede de 10 yataklı öğretmen evi vardı.
Bizden kim önce giderse İlçeye
Tüm öğretmenevini 2 günlük kapatırdı.
Ülkenin on ayrı şehrinden on kişi
Anılar var maceralar var yaşanmış olaylar var.
Bilgi alış verişi var
Aramızda çömezler var onları yetiştirirdik
İki gün boyunca çok güzel vakit geçirirdik.
Önce maaş almaya,
Sonra hamama
Kafa çekmeye
Öğretmen lokalinde oyun oynama
Sohbetler
Bildiğiniz gibi değil çok eğlenceli.
O günleri iple çekerdik.
Bir ayın stresini orda atardık.
İlçeye gitmek için karanlıkta bir buçuk
saatlik yolu yaya yürür.
Anayoldan dolmuşa biner öyle giderdim.
Saat sabah 06.00 gibi geçerdi dolmuş
Yakaladın yakaladın.
Yakalamadın köye geri dön .
Zira başka araç yok günde bir sefer.
Akşamdan saati dörde kurdum.
Bir şeyler atıştırdım.
Hava karanlık.
Tüpüm bitmiş.
Onu aldım elime
Bir sopa
Kemerimde çakı.
Postallarım parkam şahane.
Yola çıktım kışın kar var.
Yolda kurt olur domuz olur.
Tedbirimi almak zorundayım.
Yürüyorum ara sıra arkamda sesler duyuyorum.
Dönüyorum karanlıkta kimseyi göremiyorum
Yine yürüyorum yine ses var ama çok cılız sesler
Elim çakıma gidiyor.
Bu arada hava aydınlanmaya başlıyor
Arkama döndüğümde
Geçen yazımda anlattığım KARABAŞ
Beni anayola bırakmak üzere
Arkamdan beni takip ediyor.
Ondan sonra her ilçeye gidişimde
Beni anayola bırakır geri dönerdi
Uzaktan takip ettiği için ilk gittiğimde
Fark etmemiştim.
Bir daha ki sefere daha
GÜVENLİ ve KORKUSUZ gittiğimi hissettim.
Bülent ŞERMET
